കുന്തുരുക്ക മരത്തിന്റെ കണ്ണീര്‍

By on March 1, 2018
Resins_05

ദിലീപച്ചന്‍

 

ഉറഞ്ഞുകൂടുന്ന കണ്ണീര്‍ തുള്ളികള്‍ കുന്തുരുക്കമായി
തീയില്‍ എരിഞ്ഞ് സുഗന്ധം പരത്തുന്നു

മുറിപ്പാടുകളില്‍ വേദനിച്ച് കുന്തുരുക്കമരം പൊഴിക്കുന്ന കണ്ണുനീര്‍ തുള്ളികള്‍ ഉറഞ്ഞു കൂടിയതാണ് ഓരോ കുന്തുരുക്ക മണികളും. കനല്‍ക്കട്ടയില്‍ എരിഞ്ഞു സുഗന്ധമായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്ന കുന്തുരുക്കങ്ങള്‍ക്കു ദൈവാരാധനയില്‍ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ധൂപ കലശത്തില്‍ നിന്ന് ഉയരുന്ന പുക ആരാധകന്റെ വേദനകളും നൊമ്പരങ്ങളും ദൈവസന്നിധിയിലേക്ക് ഉയരുന്നതിന്റെ പ്രതീകമാണ്.
കുന്തുരുക്കമരത്തിന്റെ കണ്ണീര്‍ ദൈവാരാധനയില്‍ സുഗന്ധമായി മാറുന്നതുപോലെ നമ്മുടെ കണ്ണുനീര്‍ തുള്ളികളെല്ലാം പരിമളധൂപം പോലെ സ്വര്‍ഗത്തിലേക്കു ഉയരേണ്ടവയാണ്. മനുഷ്യന്റെ കണ്ണുനീരിനെ വിലമതിക്കുന്ന ദൈവത്തെയാണ് വി.ഗ്രന്ഥം നമുക്കു മുമ്പില്‍ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത്. നീണ്ടു കിടക്കുന്ന മണല്‍പരപ്പില്‍ ദാഹജലത്തിനുവേണ്ടി നിലവിളിച്ചു കരഞ്ഞ ഇസ്മയിലിനു മുമ്പിലേക്കു സ്വര്‍ഗം ഇറങ്ങി വന്നതിന്റെ കാരണം മനുഷ്യന്റെ കണ്ണുനീരിനു ദൈവസന്നിധിയിലുളള വിലയാണ്.
”അവിടുന്ന് എന്റെ അലച്ചിലുകള്‍ എണ്ണിയിട്ടുണ്ട്. എന്റെ കണ്ണുനീര്‍ കണങ്ങള്‍ അവിടുന്ന് കുപ്പിയില്‍ ശേഖരിച്ചിട്ടുണ്ട്” എന്ന സങ്കീര്‍ത്തന വാക്യം കണ്ണുനീരിന്റെ മൂല്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. നനഞ്ഞ കണ്ണുകളില്‍ നിന്ന് കണ്ണുനീര്‍ ഒപ്പിയെടുക്കുന്ന കര്‍ത്താവിന്റെ കരങ്ങളെ ജെറമിയാ പ്രവാചകന്‍ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്. ”കരച്ചില്‍ നിറുത്തി കണ്ണുനീര്‍ തുടക്കുക. നിന്റെ യാതനകള്‍ക്കു പ്രതിഫലം ലഭിക്കും. (ജെറമിയ 31/16). അറിയാതെയാണെങ്കില്‍ പോലും നമ്മുടെ കണ്ണില്‍ നിന്നും ഇറ്റുവീഴുന്ന കണ്ണുനീര്‍ തുള്ളികള്‍ നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ പാദത്തിങ്കലാണ് വീണത് എന്ന ചിന്ത സഹനത്തിന്റെ നിമിഷങ്ങളില്‍ നമുക്കു ആശ്വാസം പകരുന്നതാണ്.
മക്കളില്ലാത്തതിന്റെ നൊമ്പരം കണ്ണുനീര്‍ തുള്ളികളായി ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പില്‍ ഇറക്കി വച്ച ഹന്നായുടെ ജീവിതത്തില്‍ ദൈവം ഇടപെട്ടുന്നതും ഒരു കുഞ്ഞിനെ നല്‍കി അനുഗ്രഹിക്കുന്നതുമെല്ലാം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് ഉരുകിയ ഹൃദയമാണ് ദൈവത്തിനു സ്വീകാര്യമായ ബലി എന്നാണ്. ഹൃദയം തകര്‍ന്നവര്‍ക്ക് കര്‍ത്താവു സമീപസ്ഥനാണ്. മനമുരുകിയവരെ അവിടുന്ന് രക്ഷിക്കുന്നു എന്ന സങ്കീര്‍ത്തന വചനം വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് കണ്ണീരില്‍ അലിയുന്ന ദൈവത്തിന്റെ മനസിനെയാണ്. മനുഷ്യന്‍ കരഞ്ഞു പ്രാര്‍ഥിച്ചാല്‍ അതു കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കുവാന്‍ ദൈവത്തിനു കഴിയുകയില്ല.
ഹൃദയത്തില്‍ തളംകെട്ടി നില്‍ക്കുന്ന വിഷാദങ്ങളും നൊമ്പരങ്ങളും മാനസികവും ശാരീരികവുമായ രോഗങ്ങളായി പരിണമിക്കുമെന്നത് മനഃശാസ്ത്രം അംഗീകരിച്ച വസ്തുതയാണ്. കെട്ടി കിടക്കുന്ന വെള്ളത്തില്‍ മാലിന്യങ്ങളും രോഗാണുക്കളും പെരുകുന്നതുപോലെ മനസില്‍ അടിഞ്ഞു കൂടുന്ന വേദനയുടെ അനുഭവങ്ങള്‍ നമ്മുടെ മനസിനെ ദുഷിച്ചതായി മാറ്റും. സങ്കടങ്ങളും നൊമ്പരങ്ങളും മനസില്‍ കെട്ടികിടക്കുവാനുള്ളതല്ല. അവ പരിമളധൂപം പോലെ സ്വര്‍ഗത്തിലേക്കു ഉയരേണ്ടവയാണ്. ഉള്ളുരുക്കങ്ങളെല്ലാം കുന്തുരുക്കങ്ങളാക്കാന്‍ പഠിക്കുന്നിടത്താണ് ആത്മീയ ജീവിതം ആസ്വാദ്യകരമാകുന്നത്.
ഹൃദയഭാരങ്ങളെ ദൈവസന്നിധിയിലേക്ക് ഉയര്‍ത്താതെ നെടുവീര്‍പ്പിലും നിരാശയിലും ജീവിക്കുന്ന ഇസ്രായേല്‍ ജനത്തോട് ഹോസിയാ പ്രവാചകനിലൂടെ ദൈവം അരുളി ചെയ്ത വാക്കുകള്‍ ശ്രദ്ധേയമാണ്. ‘ഹൃദയം നൊന്ത് എന്നെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്നതിനു പകരം അവര്‍ കിടക്കയില്‍ കിടന്നു വിലപിക്കുന്നു.’ മനുഷ്യ മക്കള്‍ വേദനയില്‍ മുഴുകി ജീവിക്കണമെന്നതല്ല, വേദനകള്‍ ദൈവസന്നിധിയിലേക്കു ഉയര്‍ത്തി ആശ്വാസം പ്രാപിക്കണമെന്നതാണ് ദൈവത്തിന്റെ ഹിതം. നിലവിളിച്ചു കരയുന്നവന്റെ മുമ്പിലേക്കു സ്വര്‍ഗം താണിറങ്ങിയതിന്റെ അനേകം കഥകള്‍ വി. ഗ്രന്ഥത്തില്‍ കാണാന്‍ സാധിക്കും. മകന്‍ മരിച്ചതിന്റെ സങ്കടം മറകളില്ലാതെ ഏലീശ്വ പ്രവാചകന്റെ മുമ്പില്‍ പ്രകടിപ്പിച്ച ഷൂനേംകാരി സ്ത്രീയും, കരഞ്ഞ് കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ മകന്റെ മൃതദേഹത്തെ അനുഗമിച്ച നായിമിലെ വിധവയും ചില ഉദാഹരണങ്ങള്‍ മാത്രമാണ്. ജറമിയാ പ്രവാചകനിലൂടെ കര്‍ത്താവ് അരുളി ചെയ്യുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്. കണ്ണൂനീരോടെയാണ് അവര്‍ വരുന്നത്. ഞാന്‍ അവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കും ജെറമിയ 31/9 നിറമിഴികളോടെ കര്‍ത്താവിന്റെ പാദത്തിങ്കല്‍ നിന്നവരെല്ലാം ആശ്വാസവുമായാണ് മടങ്ങിയിട്ടുള്ളത്. കണ്ണുനീര്‍ തുള്ളികളെ ഹൃദയത്തിലെരിയുന്ന കനലിലിട്ട് പരിമളധൂപം പോലെ സ്വര്‍ഗത്തിലേക്കു സമര്‍പ്പിക്കുമ്പോള്‍ സ്വര്‍ഗം നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലേക്കൊഴുക്കുന്ന ആശ്വാസത്തിന്റെ അഭിഷേകം നമുക്കു സ്വീകരിക്കുവാന്‍ സാധിക്കും.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>